"ΝΟΜΟΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
Η ανθρώπινη παρουσία έκανε την εμφάνισή της κατά την Παλαιολιθική Εποχή ενώ σίγουρα είχαν εγκατασταθεί κάτοικοι τόσο στην Εύβοια όσο και την Σκύρο. Συγκεκριμένα κοντά στην περιοχή της Νέας Αρτάκη έχουν έρθει στην επιφάνεια ευρήματα προερχόμενα από δύο εργαστήρια όπου κατασκευάζονταν πέτρινα εργαλεία.
Στους επόμενους αιώνες (12ος πχ και μετά) οι Ίωνες ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Εύβοια, αναγκάζοντας σε εκδίωξη τους πιο παλαιούς κατοίκους Άβαντες.

Η Χαλκίδα, η Ερέτρια και η περιοχή των Ωρεών έγιναν συντρίμμια από τους Ρωμαίους την εποχή της διεξαγωγής του Α και Β Μακεδονικού πολέμου.

Η Ρωμαϊκή επεκτατική κυριαρχία σταμάτησε –προσωρινά μόνο- όταν κατέλαβε το νησί ο βασιλιάς του Πόντου Μιθριδάτης θέλοντας να το μετατρέψει σε ορμητήριό του στις επιχειρήσεις του εναντίον των Ρωμαίων.
Γύρω στον 7ο αιώνα η πόλη της Χαλκίδας γνώρισε την εγκατάλειψη καθώς οι κάτοικοί της έφυγαν από την αρχική της τοποθεσία και εγκαταστάθηκαν στα δυτικά κοντά στο λόφο του Ευρίπου όπου και οχυρώθηκαν σε ένα τείχος. Με την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και το μοίρασμα των εδαφών της στους Λατίνους κυρίαρχους, το νησί της Εύβοιας το πήραν τρεις Λομβαρδοί ευγενείς. Στα επόμενα χρόνια η Εύβοια ή αλλιώς το βασίλειο Νεγκρεπόντε αποτέλεσε έναν εμπορικό σταθμό με την αρτιότερη οργάνωση. Κατά την περίοδο που η Εύβοια υπαγόταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε δημιουργήσει σε συνδυασμό με την Ανατολική Στερεά Ελλάδα μια περιφέρεια διοικητικής σημασίας που είχε ως έδρα της τη Χαλκίδα.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως η Εύβοια στην περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας περνούσε τρομερές στιγμές καταπίεσης ενώ οι Τούρκοι γνωρίζοντας την στρατηγικής σημασίας θέση της Χαλκίδας την είχαν μετατρέψει σε ένα φρούριο. Το νησί γνώρισε την ελευθερία του αρκετά αργότερα από την ανακήρυξη του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, γεγονός το οποίο μαρτυρεί τις δοκιμασίες που πέρασε υπό την τουρκική σκλαβιά.
Η συνέχεια εξελίχθηκε πολύ καλύτερα, με την Εύβοια να αποτελεί νομό έχοντας ως πρωτεύουσα τη Χαλκίδα. Στον ίδιο νομό με τη μεγάλη νήσο υπάγονταν η Σκύρος και οι Βόρειες Σποράδες. Από εκεί και πέρα η ανάπτυξη ήταν αυτή που είχε τον πρώτο λόγο.

Η δημιουργία του πορθμού του Ευρίπου και η παροχή σιδηροδρομικής κάλυψης με την Αθήνα υπήρξε το εφαλτήριο για την ανοδική πορεία του νομού. Η βιομηχανία και ο τουρισμός τόνωσαν την Εύβοια και την βοήθησαν να ορθοποδήσει οικονομικά.

Πατρίδα του μεγάλου μουσικού Νίκου Σκαλκώτα και του πεζογράφου και ποιητή Γιάννη Σκαρίμπα, η Εύβοια αποτελεί σήμερα έναν πόλο έλξης με ανεπτυγμένο το πολιτιστικό στοιχείο, την παράδοση αλλά και την τουριστική υποδομή.


ΣΚΥΡΟΣ Η Σκύρος είχε κατοικηθεί από τη Νεολιθική εποχή, όπως φαίνεται από τα ευρήματα στην περιοχή του κάστρου. Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν Κάρες, Πελασγοί και Δόλοπες. Γι΄αυτό και παλαιότερα το νησί ονομαζόταν Πελασγία ή Δολοπία, αλλά και νήσος των Μαγνήτων. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η Θέτιδα, η θεά μητέρα του Αχιλλέα, είχε στείλει το γιο της στη Σκύρο, για να μη πάρει μέρος στην Τρωική εκστρατεία και επαληθευτεί η προφητεία για το θάνατό του. Στη Σκύρο ο Αχιλλέας μεγάλωσε κοντά στο βασιλιά Λυκομήδη και ανάμεσα στις κόρες του, ντυμένος κορίτσι και ο ίδιος. Αγάπησε μάλιστα μία από τις βασιλοπούλες, τη Δηιδάμεια, και απόκτησε απ’ αυτή ένα γιο, το Νεοπτόλεμο. Όταν όμως ο Κάλχας προφήτεψε στους Έλληνες ότι χωρίς τον Αχιλλέα η Τροία δε μπορούσε να παρθεί, ήρθε στη Σκύρο ο πολυμήχανος Οδυσσέας και χρησιμοποιώντας δολερό τέχνασμα τον ανακάλυψε. Στη συνέχεια ο Αχιλλέας τέθηκε επικεφαλής των Μυρμιδόνων και τους οδήγησε στην Τροία. Μετά το θάνατο του Αχιλλέα στην Τροία, ο Οδυσσέας ξαναγύρισε στη Σκύρο αναζητώντας αυτή τη φορά το Νεοπτόλεμο. Σύμφωνα με την προφητεία του Έλενου, για να πέσει η Τροία, έπρεπε να πολεμήσει κάτω απ΄τα τείχη της και ο γιος του Αχιλλέα. Τις αντιρρήσεις του Λυκομήδη, που φοβόταν ότι η κόρη του μετά τον άντρα της θα έχανε στην Τροία και το γιο της, έκαμψε η προθυμία του ίδιου του Νεοπτόλεμου, που σαν το πατέρα του κι αυτός, λαχταρούσε πολέμους και δόξα."